Lipidomics: بینش جدید در مورد بیماری کلیه

تماس: Audrey Hu Whatsapp/hp: 0086 13880143964 ایمیل:audrey.hu@wecistanche.com

یینگ یونگ ژائو، نصراتولا دی وزیری، روی چائو لین

خلاصه

به دلیل بروز دیابت نوع-2 و فشار خون بالا، مزمنکلیهبیماری (CKD) به عنوان یک مشکل عمده بهداشت عمومی در سراسر جهان ظاهر شده است. CKD منجر به مرگ زودرس ناشی از تسریع بیماری قلبی عروقی و عوارض مختلف دیگر می شود. تشخیص زودهنگام، نظارت دقیق بر عملکرد کلیه و پاسخ به مداخله درمانی برای پیشگیری از پیشرفت بیماری مزمن کلیه و عوارض آن حیاتی است. متأسفانه، بیومارکرهای سنتی عملکرد کلیه برای تشخیص مراحل اولیه بیماری که مداخله درمانی مؤثرتر است، به اندازه کافی حساس یا اختصاصی نیستند. بنابراین، نشانگرهای زیستی حساس تر ازکلیهمرضبرای تشخیص زودهنگام، نظارت و درمان موثر مورد نیاز است. CKD منجر به تغییرات عمیق در متابولیسم لیپید و لیپوپروتئین می شود که به نوبه خود به پیشرفت CKD و عوارض قلبی عروقی آن کمک می کند. لیپیدها و متابولیت های مشتق شده از لیپید نقش های متنوع و بسیار مهمی در ساختار و عملکرد سلول ها، بافت ها و سیالات زیستی ایفا می کنند. لیپیدومیکس شاخه ای از متابولومیک است که شامل مطالعه جهانی لیپیدها و عملکرد بیولوژیکی آنها در سلامت و بیماری از جمله شناسایی نشانگرهای زیستی برای تشخیص، پیش آگهی، پیشگیری و پاسخ درمانی برای بیماری های مختلف است. این بررسی پیشرفت‌های اخیر در لیپیدومیکس و کاربرد آن در موارد مختلف را خلاصه می‌کندکلیهبیماری هااز جمله گلومرولونفریت مزمن، نفروپاتی IgA، نارسایی مزمن کلیه، کارسینوم سلول کلیه، نفروپاتی دیابتی و نارسایی حاد کلیه در تحقیقات بالینی و تجربی. فن‌آوری‌های تحلیلی، تجزیه و تحلیل داده‌ها، و همچنین نشانگرهای زیستی متابولیک شناخته شده در حال حاضر بیماری‌های کلیوی مورد بررسی قرار می‌گیرند. دیدگاه‌های آینده و محدودیت‌های بالقوه لیپیدومیکس مورد بحث قرار می‌گیرند.

Cistanche deserticola جلوگیری می کندکلیهمرض، برای دریافت نمونه اینجا کلیک کنید

1. مقدمه

به دلیل بروز دیابت نوع-2 و فشار خون بالا، مزمنکلیهمرض(CKD) به عنوان یک موضوع مهم بهداشت عمومی در سراسر جهان ظاهر شده است. CKD منجر به ناتوانی و مرگ زودرس ناشی از تسریع بیماری قلبی عروقی و عوارض ناشی از آن می شود [1]. شرایط پاتولوژیک متعددی شامل اختلالات ژنتیکی، متابولیک، سمی، ایمونولوژیک، عفونی، همودینامیک، مکانیکی و غیره است که منجر به ایجاد و پیشرفت بیماری می شود.کلیهمرض. تشخیص زودهنگام، نظارت دقیق بر عملکرد کلیه و پاسخ به مداخله درمانی برای تشخیص به موقع و پیشگیری از پیشرفت CKD و عوارض آن حیاتی است. متأسفانه، نشانگرهای سنتی عملکرد کلیه به اندازه کافی حساس یا اختصاصی برای تشخیص بیماری مزمن کلیه و عوارض قلبی عروقی یا سایر عوارض آن در مراحل اولیه که مداخله درمانی مؤثرتر است، نیستند. به عنوان مثال، رایج ترین نشانگرهای زیستی، به عنوان مثال، کراتینین سرم و کلیرانس اوره و کراتینین، به شدت تحت تأثیر عوامل مستقل از عملکرد و ساختار ذاتی کلیه قرار دارند. در این زمینه، توده عضلانی به طور قابل توجهی بر کراتینین تأثیر می گذارد، مصرف پروتئین و تعادل مایع اوره را تعدیل می کند و استفاده از مهارکننده های آنزیم تبدیل کننده آنژیوتانسین یا مسدود کننده های گیرنده آنژیوتانسین و همچنین دریافت پروتئین در رژیم غذایی بر کلیرانس کراتینین تأثیر می گذارد. بنابراین، ایجاد بیومارکرهای حساس و اختصاصی برای تشخیص زودهنگام بیماری کلیوی و نظارت بر پیشرفت آن و پاسخ به مداخلات درمانی ضروری است. بینش به تفاوت‌های دینامیکی در تنظیم ژنتیک، پروتئین و متابولیت، تعامل و عملکرد در بیماری‌های کلیوی ممکن است نشانگرهای زیستی تشخیصی و پیش‌آگهی جدید و اهداف درمانی را شناسایی کند [2-4].

CKD منجر به تغییرات عمیق در متابولیسم لیپید و لیپوپروتئین می شود [5-7]. اختلالات چربی مرتبط به نوبه خود به پیشرفت CKD و عوارض قلبی عروقی و سایر عوارض آن کمک می کند [8-10]. Lipidomics، مطالعه جهانی لیپیدها در سلول‌ها، بافت‌ها و سیالات زیستی، شامل تجزیه و تحلیل گونه‌های لیپیدی و فراوانی آنها برای روشن کردن عملکرد بیولوژیکی، محلی‌سازی درون سلولی و توزیع بافت است. لیپیدهای با وزن مولکولی کوچک مانند اسیدهای چرب، گلیسرولیپیدها، گلیسروفسفولیپیدها (GPs) و اسفنگولیپیدها عملکردهای متنوع و پیچیده ای در سلامت و بیماری دارند. آنها نقش مهمی در تنظیم نرمال دارندکلیهعملکرد و پاتوژنزکلیهمرض. مطالعات قبلی افزایش قابل توجهی بیان سیکلواکسیژناز گلومرولی-1 یا -2 در مدل‌های بستری و حیوانی گلومرولونفریت [11-13] و تنظیم مثبت بیان سیکلواکسیژناز گلومرولی-2 در مدل‌های بستری و حیوانی لوپوس را نشان داده‌اند. نفریت [13،14]. نشان داده شده است که مهار سیکلواکسیژناز، نفریت غیرفعال هیمن و نفریت لوپوس را در حیوانات آزمایشگاهی بهبود می بخشد [14-16]. لوکوترین ها، مرتبط با آسیب گلومرولی التهابی و محصول لیپوکسیژناز (12-هیدروکسی آیکوزاتترانوئیک اسید)، واسطه آنژیوتانسین II و فاکتور رشد تبدیل کننده{10}} باعث گسترش مزانژیال در نفروپاتی دیابتی (DN) شد [17]. 20-اسیدهای هیدروکسی ایکوزاتترانوئیک و اپوکسی ایکوساترینوئیک در اشکال مختلفی از آسیب کلیه، از جمله آسیب کلیوی در سندرم متابولیک [18-20] نقش دارند و نشان داده شده است که سرامیدها در پاتوژنز آسیب حاد کلیه نقش دارند. در مجموع شواهد زیادی وجود دارد که از نقش لیپیدها و متابولیت های مشتق شده از لیپید در پاتوژنز بیماری کلیوی حمایت می کند. بنابراین، تجزیه و تحلیل واسطه های چربی کلیدی به عنوان یک ابزار مهم در تشخیص، پیش آگهی و درمان بیماری کلیوی ظاهر شده است.

این مقاله به بررسی پیشرفت‌های اخیر در استفاده از لیپیدومیکس در روشن کردن پاتوژنز و پتانسیل می‌پردازددرمانکلیهمرض.

2. بیماری کلیوی

زیست شناسی سیستم ها امکان تجزیه و تحلیل به موقع شبکه های تنظیمی و بیولوژیکی در متابولیسم سلولی را فراهم می کند [21-23]. توصیف جامع بیماری‌های کلیوی می‌تواند اطلاعات مهم و یکپارچه‌ای را برای توصیف بهتر روابط مولکولی زیربنایی این پاتوفیزیولوژی به منظور ایجاد نشانگرهای قابل اعتمادتر و اختصاصی‌تر برای تشخیص، پیش‌آگهی، پیشگیری و پاسخ درمانی ارائه دهد [2،24]. رشد زیست‌شناسی سیستم‌ها و توسعه ابزارهای آزمایشی و محاسباتی جدید، اتصال مکانیسم‌های تنظیمی ژن-سلول-ارگان را در سطوح مختلف برای یکپارچه‌سازی زیست‌شناسی مولکولی و سلولی امکان‌پذیر کرده است.کلیهساختار و عملکرد [25-29]. لیپیدها نقش‌های متنوع و مهمی در سیستم‌های بیولوژیکی از جمله ساختار دولایه غشایی، ذخیره انرژی، انتقال سیگنال دارند و همچنین پشتیبانی عملکردی برای پروتئین‌های غشایی و برهم‌کنش‌های آنها فراهم می‌کنند [30]. به عنوان مثال، اسید آراشیدونیک پیش ساز ایکوزانوئیدها است که به عنوان مولکول های سیگنال دهنده از طریق گیرنده های خاص منجر به فرآیندهای التهابی می شوند [31]. تری گلیسریدها به عنوان ذخیره انرژی سلولی عمل می کنند و نقش مهمی در متابولیسم و ​​بیماری دارند [32]. برخی از گونه های لیپیدی، به عنوان مثال، لیزوفسفاتیدیل کولین ها (LPC)، گلیسروفسفواتانول آمین ها (PE)، فسفاتیدیل کولین ها (PC) و گلیسروفسفاتیدیل کولین ها (PI)، به نظر می رسد بالقوه باشند.کلیهنشانگرهای بیماری [33]. در اینجا، ما یک مرور کلی از رویکرد لیپیدومی در ارائه می دهیمکلیهمرض.

فواید سیستانچ: درمان بیماری های کلیوی

3. لیپیدها و لیپیدومیک ها

3.1. تعریف، طبقه بندی و عملکرد بیولوژیکی لیپیدها

لیپیدها، اجزای اساسی غشاهای بیولوژیکی، از نظر ساختاری و عملکردی دسته‌ای از مولکول‌ها هستند. بسته به بیوسنتز و ساختار شیمیایی، لیپیدها به عنوان آبگریز یا آمفیفیلیک تعریف می شوند. لیپیدهای آمفیفیلیک در وزیکول ها، غشاها یا لیپوزوم ها در یک محیط آبی وجود دارند. لیپیدهای بیولوژیک دو نوع مجزا از زیرواحدهای بیوشیمیایی را ایجاد می کنند: گروه های ایزوپرن و کتوآسیل [34]. بر اساس این تعریف، لیپیدها را می توان به هشت دسته تقسیم کرد: اسیدهای چرب، گلیسرولیپیدها، اسفنگولیپیدها، GPs، ساکارولیپیدها، لیپیدهای استرول، لیپیدهای پرنول و پلی کتیدها (شکل 1) [34]. اسیدهای چرب و گلیسرولیپیدها ساختار نسبتاً ساده ای دارند. اسیدهای چرب یکی از مهمترین طبقات لیپیدی و اجزای اساسی همه لیپیدها هستند. اسیدهای چرب دارای زنجیره های کربن مستقیم اشباع یا غیراشباع با طول 4-24 اتم کربن و 0-6 پیوند دوگانه هستند. اسیدهای چرب پیش ساز لیپیدهای فعال زیستی مختلف هستند. ایکوزانوئیدها شامل لوکوترین ها، پروستاگلاندین ها و ترومبوکسان ها هستند که نقش مهمی در توسعه فرآیندهای التهابی دارند [35]. گلیسرولیپیدها از گلیسرول های تک، دی و سه جایگزین تشکیل شده اند که در محتوای اسیدهای چرب استری شده به گروه های هیدروکسیل ستون فقرات گلیسرول متفاوت هستند [36]. انواع مطالعات نشان داده اند که تغییر سنتز تری گلیسیرید و کاتابولیسم نقش مهمی در بروز و توسعه بسیاری از بیماری ها دارد [37،38]. لیپیدهای استرول، از جمله کلسترول و مشتقات آن متشکل از یک ساختار هسته چهار حلقه ای ذوب شده، اجزای مهم لیپیدهای غشایی هستند. لیپیدهای استرول نقش های بیولوژیکی مختلفی مانند عملکرد تنظیمی سیگنال دهی سلولی و تعدیل مایع سلولی دارند [39].

GP، همچنین به عنوان فسفولیپیدها شناخته می شود، در طبیعت همه جا حاضر هستند و اجزای مهم دو لایه لیپیدی هستند و با سیگنال دهی سلولی و متابولیسم درگیر هستند. بر اساس ماهیت گروه سر قطبی در موقعیت sn-3 ستون فقرات گلیسرول در یوکاریوت‌ها و یوباکتری‌ها یا موقعیت sn-1 در مورد آرکی‌باکتری‌ها [40]، GP ممکن است به دو دسته مجزا تقسیم شود. کلاس هایی از جمله گلیسروفسفوکولین ها، اسیدهای گلیسروفسفاتیدیک، گلیسروفسفوگلیسرول ها (PG)، گلیسروفسفوسرین ها (PS)، PE و PI. بافت مغز حاوی G نسبتاً بالایی است و تغییرات در ترکیب آنها در اختلالات عصبی نقش دارد [41]. برخی از GP مانند LPC، PC، PE و PI به عنوان نشانگرهای زیستی بالقوه سرطان، کلیه و بیماری های قلبی عروقی شناسایی شده اند [33،42،43]. اسفنگولیپیدها شامل یک خانواده پیچیده از ترکیبات متشکل از یک ستون فقرات اساسی از 1،{8}} دی هیدروکسیل، 2-آمینو آلکان، یا آلکن (پایه اسفنگوئید) هستند. اسفنگومیلین (SM) و اسفنگوزین دو اسفنگولیپید مهم هستند که به ترتیب از یک گروه سر فسفوریل کولین و اسید چرب تشکیل شده اند که به ترتیب به یک گروه 1-هیدروکسیل و 2-گروه آمینو از زنجیره اسفنگوئید مرتبط هستند. مطالعات قبلی نشان داده اند که سرامیدها، که به مشتقات N-acyl-اسفنگوزین تعلق دارند، با CKD مرتبط هستند [44].

3.2. لیپیدومیکس

اگرچه بخش فرعی متابولوم، پیچیدگی گونه‌های لیپیدی آن، خواص شیمیایی متمایز آن‌ها و فعالیت بیولوژیکی مهم، لیپیدوم را به کانون تحقیقات قابل‌توجهی تبدیل کرده است. متابولومیک به عنوان "اندازه گیری کمی پاسخ متابولیک چندپارامتری پویا سیستم های زنده به محرک های پاتوفیزیولوژیک یا اصلاح ژنتیکی" تعریف می شود [45،46]. Metabolomics یک تجزیه و تحلیل کمی غیر هدفمند از سیالات زیستی و بافت ها برای متابولیت های درون زا با جرم مولکولی کم است. لیپیدومیکس، به عنوان شاخه ای از متابولومیک، اولین بار توسط هان و گراس در سال 2003 معرفی شد [47]. Lipidomics به عنوان "مشخصات کامل گونه های مولکولی لیپید و نقش های بیولوژیکی آنها در بیان پروتئین های دخیل در متابولیسم و ​​عملکرد لیپید، از جمله تنظیم ژن" تعریف شده است [48]. Lipidomics نشان دهنده یک تغییر از مطالعه لیپیدی فردی به بررسی متابولیت های لیپید جهانی در یک زمینه یکپارچه سیستمی برای درک کاملتر نقش آنها در فرآیندهای پاتوفیزیولوژیک است. در 10 سال گذشته، لیپیدومیکس به عنوان یک رشته جدید در زیست شناسی سیستم ها ظهور کرده است و علاقه به تشخیص بیماری و کشف نشانگرهای زیستی (چاقی، دیابت، بیماری های قلبی عروقی، بیماری آلزایمر، سرطان پانکراس و غیره)، کشف و توسعه دارویی، انسان را افزایش داده است. تحقیقات غذا و تغذیه [49-55]. این رویکرد قدرتمند می‌تواند ویژگی‌های متابولیکی منحصربه‌فرد رویدادهای طبیعی، پاتولوژیک یا خاص درمان را نشان دهد. اخیراً، تعداد فزاینده‌ای از مطالعات و بررسی‌های لیپیدومی با استفاده از طیف‌سنجی جرمی (MS)، رزونانس مغناطیسی هسته‌ای (NMR) و سایر روش‌های طیف‌سنجی منتشر شده است [56-61]. فن آوری های جداسازی، کروماتوگرافی گازی (GC)، کروماتوگرافی مایع (LC)، کروماتوگرافی مایع فوق بحرانی و الکتروفورز مویرگی، برای بررسی لیپیدومی نمونه های پیچیده حیاتی هستند [62]. برای به دست آوردن اطلاعات یون مولکولی ساختاری، ابتدا MS با انرژی برخورد کم و سپس شرایط MS2 با انرژی برخورد بالاتر برای به دست آوردن یون های قطعه استفاده می شود. به طور معمول یون پیش ساز انتخاب می شود و قطعه قطعه شدن توسط طیف سنجی جرمی پشت سر هم (MS/MS) نظارت می شود. این رویکرد اطلاعات ساختاری و تشخیص گونه‌های لیپیدی منفرد را در نمونه‌های بیولوژیکی پیچیده فراهم می‌کند. علاوه بر این، MS/MS به طور فزاینده ای برای توسعه روش های کمی برای لیپیدومی های هدفمند استفاده شده است [63]. با این حال، این رویکرد به اطلاعاتی بر اساس اسکن کامل MS قبلی نیاز دارد. در سال 2005، Wrona و همکاران.[64] تکنیک MSE را معرفی کرد که در آن دو تابع اسکن برای جمع آوری داده ها به طور همزمان هستند. MSE اسکن های متناوب موازی را برای به دست آوردن در انرژی برخورد کم برای اطلاعات یون پیش ساز (MS) یا انرژی برخورد بالا برای قطعات جرم دقیق، یون های پیش ساز و اطلاعات خنثی (MSE) ارائه می دهد. این رویکرد اطلاعات مشابه MS2 معمولی (MS/MS) را در یک اجرای تحلیلی واحد و اطلاعات ساختاری مورد نیاز برای شناسایی نشانگرهای زیستی ناشناخته در آنالیزهای غیر هدفمند ارائه کرد [65-70]

خواص سیستانچ برای سلامتی

3.3. روش های تحلیلی برای لیپیدومیک

روش‌های سنتی آنالیز چربی معمولاً شامل استخراج با حلال نمونه‌های بیولوژیک (خون، بافت، سلول و ارگانیسم) و سپس جداسازی لیپیدها با استفاده از کروماتوگرافی لایه نازک، استخراج فاز جامد یا LC فاز نرمال و جداسازی کلاس‌های خاص است. لیپیدها به گونه های مولکولی منفرد توسط کروماتوگرافی مایع با کارایی بالا (HPLC) - آشکارساز فرابنفش یا آشکارساز پراکندگی نور تبخیری. با استفاده از این روش‌های سنتی، گونه‌های مولکولی منفرد از کلاس‌های چربی زیادی را می‌توان آنالیز کرد [71]. اگرچه GC برای تعیین محتوای اسیدهای چرب لیپیدهای مختلف با روش متیل استرها استفاده شده است، این رویکرد زمان بر است و شامل هیدرولیز و مشتق سازی نمونه است. به طور کلی، تجزیه و تحلیل چربی معمولی معمولاً به مقدار نمونه زیادی نیاز دارد زیرا بسیاری از گونه های فعال بیولوژیکی در مقادیر بسیار کمی وجود دارند. به دلیل پیچیدگی ذاتی آنها، آماده سازی نمونه ممکن است شامل استخراج های متعدد باشد، بنابراین حساسیت و وضوح بیشتر کاهش می یابد. علاوه بر این، این روش‌ها کار فشرده هستند و اغلب به مشتق‌سازی نیاز دارند، بنابراین توان عملیاتی را محدود می‌کنند.

در مقابل، تجزیه و تحلیل نمونه مستقیم ممکن است برای لیپیدومی های ام اس استفاده شود [72،73]. فناوری‌های ام‌اس تزریق مستقیم قابلیت تکرار، دقت و حساسیت بالایی دارند و نسبت به روش‌های سنتی زمان‌بر کمتری دارند. به طور معمول، یونیزاسیون چهار قطبی الکترواسپری در زمان پرواز (ESI-QTOF) و یونیزاسیون دفع لیزر به کمک ماتریس (MALDI) پرکاربردترین منابع یونی در آنالیز MS تزریق مستقیم هستند [74،75]. ام اس با تزریق مستقیم ساده و سریع است. محدودیت اصلی آن سرکوب یون است که حساسیت و دقت کمی را مختل می کند. متأسفانه، این روش قادر به شناسایی لیپیدهای ایزوبار و ایزومر نیست که جرم آنها یکسان است و اغلب الگوهای تکه تکه شدن مشابهی ایجاد می کند. اگرچه MS تزریق مستقیم در جستجوی ترکیبات جدید و ناشناخته از پایگاه‌های داده لیپیدی نسبتاً محدود است، ممکن است برای غربالگری مسیرهای بیوشیمیایی در بیماری‌های مختلف در آینده مفید باشد. بررسی های جامع ESI/MS، ESI-QTOF/MS و MALDI/MS تزریق مستقیم مستقیم و کاربردهای آن ها در لیپیدومی منتشر شده است [74،75].

MS معمولاً با LC برای لیپیدومیک ترکیب می شود و مطالعات مبتنی بر LC-MS در لیپیدومیکس بررسی شده است [76]. به طور معمول، مزایای رویکرد LC-MS تکرارپذیری خوب، دقت و حساسیت بالا برای شناسایی لیپیدهای شناخته شده یا جدید است. در طول دهه گذشته، HPLC-MS به طور گسترده برای آنالیزهای هدفمند و غیرهدفمند در متابولومیک و لیپیدومیک با استفاده از ابزارهای تک چهار قطبی، هیبریدی و با وضوح بالا استفاده شده است. برای پروفایل جهانی، ترکیبی از کروماتوگرافی مایع با عملکرد فوق العاده (UPLC) همراه با QTOF/MS یا تحرک یونی پشت سر هم TOF/MS انتخاب های محبوبی هستند [77-80]. اینها تجزیه و تحلیل سریعی را با MS با وضوح بالا ارائه می دهند. UPLC از ذرات با اندازه زیر{8}} میکرومتر استفاده می‌کند و در فشارهای افزایش‌یافته (۶000-15000 psi) عمل می‌کند، بنابراین وضوح کروماتوگرافی بالا را در مقایسه با HPLC معمولی با ذرات 5 میکرومتر ارائه می‌کند [81]. افزایش وضوح حاصل از بهبود نسبت سیگنال/نویز و عرض پیک باریک در مقابل HPLC معمولی است. این روش برای پروفایل متابولیک سودمند است زیرا ممکن است تعداد زیادی متابولیت در غلظت های فیزیولوژیکی شناسایی شود. اگرچه لیپیدها از منابع بیولوژیکی مختلف ممکن است توسط UPLC-MS [82] جدا شوند، اثرات ماتریکس تأثیر مهمی بر پروفایل های جهانی دارد [83]. متأسفانه، حساسیت معمولاً به اندازه لیپیدومیک های هدفمند بالا نیست. علاوه بر این، شرایط تجربی هر ترکیب جدا شده را نمی توان بهینه کرد. به طور معمول، MS چهار قطبی سه گانه برای آنالیزهای هدفمند توسط UPLC-MS با نظارت بر یون انتخابی استفاده می شود. روش های لیپیدی هدفمند ممکن است شامل استرول ها و ایکوزانوئیدها مانند اسیدهای صفراوی و استروئیدها باشد [84،85]. روش های مبتنی بر GC برای اجزای فرار مناسب هستند و برای اکثر لیپیدها قابل استفاده نیستند. جالب توجه است که GC-MS پرکاربردترین روش برای تجزیه و تحلیل اسیدهای چرب آزاد، اسیدهای چرب استری شده و استروئیدها است. اسیدهای چرب آزاد و استروئیدها نیاز به مشتق سازی یا سیلیله دارند، در حالی که اسیدهای چرب استری شده اغلب به عنوان متیل استر تجزیه و تحلیل می شوند [{19}}]. کروماتوگرافی سیال فوق بحرانی یکی دیگر از تکنیک های با وضوح بالا است که می تواند برای جداسازی لیپیدهای مختلف استفاده شود. کروماتوگرافی سیال فوق بحرانی MS می تواند برای پروفایل لیپیدی جامع تعداد نمونه های بزرگ استفاده شود [87].

MS تحرک یون (IM-MS) و روش‌های چند بعدی به عنوان روش‌شناسی جدید در نظر گرفته می‌شوند و در لیپیدومیک استفاده شده‌اند [88،89]. ایزومرها، کنفورمرها و انانتیومرها را می‌توان به سرعت توسط IM-MS جدا کرد و در تجزیه و تحلیل نمونه‌های بیولوژیکی پیچیده مفید است [78]. توسعه تصویربرداری MS همچنین نقش مهمی در توسعه طیف‌سنجی تحرک یون تصویربرداری با MS برای آنالیز چربی ایفا کرده است. طیف‌سنجی تحرک یونی با MS همراه با مدل‌سازی محاسباتی دینامیک مولکولی می‌تواند برای توصیف آینده ساختار و پایداری کمپلکس‌های ترکیب‌شده با لیپید استفاده شود. علاوه بر این، LC-MS چند بعدی جامع یک رویکرد نوظهور جذاب برای توصیف لیپیدومی جامع نمونه‌های بیولوژیکی پیچیده است [90].

3.4. تجزیه و تحلیل داده های لیپیدومی

Lipidomics داده های عظیمی تولید می کند و تجزیه و تحلیل آن نقش کلیدی، به ویژه در مطالعات غیر هدفمند دارد. به این ترتیب، بیوانفورماتیک قوی بسیار مهم است. قبل از تجزیه و تحلیل آماری، پیش پردازش داده ها شامل پردازش سیگنال، نرمال سازی داده ها و تبدیل مورد نیاز است، به طوری که داده های خام به قالبی سازگار با تجزیه و تحلیل داده های آماری تبدیل می شوند [91،92]. با توجه به درجه زیادی از تغییرات چربی، اولین مرحله از تجزیه و تحلیل آماری بدون نظارت و نظارت کاهش داده ها است. این ممکن است با تعدادی از روش‌ها از جمله تجزیه و تحلیل حداقل مربعات جزئی متعامد-تحلیل متمایز، تجزیه و تحلیل مؤلفه‌های اصلی (PCA) و تحلیل جزئی حداقل مربعات متمایز (PLS-DA) انجام شود. بسته به هدف تجزیه و تحلیل خاص، می توان از هر دو روش بدون نظارت و نظارت استفاده کرد. در تجزیه و تحلیل داده های بدون نظارت، اطلاعات ناشناخته در مورد گروه های مختلف توسط PCA و تجزیه و تحلیل خوشه سلسله مراتبی استفاده می شود. در رویکرد نظارت شده، هر نمونه یا متابولیت با ترکیبات شناخته شده مرتبط است و سپس این اطلاعات قبلی برای تجزیه و تحلیل از طریق رگرسیون مؤلفه اصلی و شبکه های عصبی استفاده می شود [91،92]. سایر روش‌های رگرسیون از جمله شبکه الاستیک و حداقل انقباض مطلق و عملگر انتخاب نیز برای تجزیه و تحلیل مجموعه داده‌های لیپیدومی برای تعیین رابطه بین متغیرها در دسترس هستند [93].

تستوسترون cistanche: بهبود عملکرد کلیه

4. كاربرد ليپيدوميك در بيماريهاي كليوي

فسفولیپیدها دسته ای از اجزای مهم سلولی را نشان می دهند که در فرآیندها و مسیرهای بیولوژیکی متعددی شرکت می کنند که منعکس کننده وضعیت متابولیک در سلامت و بیماری هستند. Lipidomics ابزار مناسبی برای کشف نشانگرهای زیستی بیماری در زیست شناسی سیستم ها است [94،95]. درک جامع از کاربردهای آن برای لیپیدومیک بسیار مهم است. بسیاری از مطالعات نشان داده‌اند که اختلالات متابولیک یا ناهنجاری‌های لیپیدهای مختلف منجر به بیماری کلیوی می‌شود [96-99]. با استفاده از نارسایی مزمن کلیوی (CRF)، کارسینوم سلول کلیوی (RCC)، گلومرولونفریت مزمن، نفروپاتی IgA و DN، ما در مورد لیپیدومیک در بیماری کلیوی در انسان و حیوانات و مطالعات مدل سلولی بحث می کنیم.

4.1. لیپیدومیکس در بیماری کلیوی بالینی

4.1.1 اثر بیماری مزمن کلیه و گلومرولونفریت

ناهنجاری های چربی در بیماری کلیوی شایع است [100،101] و به بروز بالای اختلالات قلبی عروقی در این جمعیت کمک می کند. پروفایل های چربی پلاسما و گلبول های قرمز در بیماران CRF تحت همودیالیز به مدت 30 ماه مورد بررسی قرار گرفت [102]. افزایش تری گلیسیرید در پلاسما و غشاهای گلبول قرمز مشاهده شد. افزایش اسیدهای پالمیتیک پلاسما و اسیدهای چرب تک غیراشباع و کاهش اسیدهای چرب چند غیراشباع پلاسما نیز در CRF مشاهده شد. ناهنجاری های چربی در 18 ماهگی آشکار و در 30 ماهگی عمیق تر شد. الگوهای چربی پلاسما و غشای گلبول قرمز در طول دوره دیالیز تغییری نکرد. بیماران CRF تحت همودیالیز منظم وخامت تدریجی در پروفایل های تری گلیسیرید و اسیدهای چرب نشان دادند. در مطالعه دیگری، از HPLC-MS برای نمایه کردن فسفولیپیدهای پلاسما در بیماران مبتلا به گلومرولونفریت مزمن و CRF بدون درمان جایگزین کلیه استفاده شد [103]. نتایج نشان داد که گلومرولونفریت مزمن اولیه و CRF پروفایل‌های فسفولیپید متابولیک غیرطبیعی داشتند. تعدادی از فسفولیپیدها (n ¼ 19) به عنوان نشانگرهای زیستی بالقوه شناسایی شدند. مکانیسم احتمالی منجر به این ناهنجاری شامل هیدرولیز فسفاتیدیل‌نوزیتول (PI) از طریق فعال‌سازی فسفولیپاز C اختصاصی PI است که منجر به تولید پیام‌رسان‌های دو ثانیه‌ای، اینوزیتول (1،4،5)- تری فسفات (IP3) و دی‌آسیل‌گلیسرول می‌شود [104] ، که به طور مستقل در انتقال سیگنال شرکت می کنند. IP3 با تحریک آزادسازی Ca2 پلاس از شبکه سارکوپلاسمی، Ca2 پلاس سیتوپلاسمی را افزایش می دهد [105]. پروتئین کیناز C (PKC) توسط فسفاتیدیل سرین، Ca2 پلاس و دی اسیل گلیسرول فعال می شود. فعال شدن سیستم انتقال سیگنال PKC درون سلولی، به نوبه خود، باعث ایجاد یک سری واکنش های فیزیولوژیکی و فیزیکوشیمیایی می شود.

بر اساس ویژگی های مورفولوژیکی و ژنتیکی، RCC به زیرگروه های مختلفی طبقه بندی می شود. پیش آگهی RCC متفاوت است و RCC متاستاتیک یا عود کننده با پیش آگهی ضعیف با بقای طولانی مدت نادر همراه است. ESI/MS دفعی در یک حالت تصویربرداری برای مطالعه پروفایل لیپیدی بخش‌های بافت نازک RCC پاپیلاری انسانی در مقابل بافت طبیعی مجاور (11 جفت نمونه) و RCC سلول شفاف در مقابل بافت طبیعی مجاور (9 جفت نمونه) استفاده شد [106]. افزایش GP و اسیدهای چرب آزاد در ناحیه تومور مشاهده شد. PLS-DA تومور را در RCC سلول پاپیلاری و شفاف و پاپیلاری را از RCC سلول شفاف متمایز کرد. تغییر ترکیب بافت GP در سرطان رخ می دهد [107] و به نظر می رسد که به طور یکپارچه با تبدیل بدخیم مرتبط است [108]. Micro-LC-QTOF/MS برای بررسی لیپیدهای ادرار در RCC در مقابل افراد سالم استفاده شد. سی و پنج گونه چربی به طور آزمایشی از جمله تغییرات لیپیدومی در اگزوزوم های ادراری شناسایی شدند [109]. بافت GP و محصولات جانبی آنزیمی آن به نظر می رسد مرتبط با تبدیل بدخیم [110،111] و افزایش قابل توجهی PI در سلول های تبدیل شده مشاهده شده است [112].

4.1.2 اثر DN

DN یک مشکل جدی در سراسر جهان است. فسفولیپیدها و متابولیت های آنها ارتباط نزدیکی با پاتوژنز و پیشرفت DN دارند. لیپیدومیک غیر هدفمند فسفولیپیدهای سرم با استفاده از فاز طبیعی LC-TOF/MS و تله یونی-MS/MS بر روی بیماران DN انجام شد [113]. مقایسه با افراد سالم، هشت لیپید را در هفت کلاس فسفولیپید به عنوان بیومارکرهای بالقوه DN نشان داد. دو نشانگر زیستی جدید شامل PI (18:0/22:6) و SM (d18:0/20:2) به طور مؤثری علیه بیماران DN تبعیض قائل شدند. به طور قابل پیش بینی، همان کلاس فسفولیپید دارای روند تغییرات مشابه با پیشرفت DN است. LPC، PE، PG، SM، یک PC، و یک PI تنظیم شده بالا و PE، PS، و دو PC تنظیم شده پایین مشاهده شد. تعدادی از مطالعات تجمع چربی در کلیه حیوانات آزمایشگاهی دیابتی و انسان را نشان داده اند و لیپیدها بر پاتوژنز DN تأثیر می گذارند [114,115]. گزارش شده است که لیپید فسفاتاز آپوپتوز پودوسیت منجر به DN و لیپید فسفاتاز قبل از تغییر بافت شناسی افزایش یافته است [116]. شواهد اضافی نشان داده است که متابولیسم غیرطبیعی لیپید و تجمع لیپیدها در کلیه نقش مهمی در پاتوژنز DN ایفا می کند [117-119] و گونه های PC اکسیده شده با اختلال عملکرد کلیوی مرتبط هستند [120]. مکانیسم های احتمالی شامل رسوب چربی به دلیل افزایش غلظت سرمی و همچنین فیلتراسیون گلومرولی لیپیدهای متصل به پروتئین مرتبط با پروتئینوری است. لیپیدهای انباشته شده باعث افزایش بیان فاکتورهای رشد اندوتلیال عروقی و تغییر فاکتور رشد و همچنین ترویج پروتئینوری و گلومرولواسکلروز دیابتی شدند [121]. از سوی دیگر، وجود فسفولیپیدهای غیر طبیعی ممکن است باعث فعال شدن مسیر سوربیتول، استرس اکسیداتیو و فعال شدن PKC شود [122-124]. در DN، کاهش PI مربوط به فعال شدن مسیر سوربیتول بود که منجر به تخریب اینوزیتول درون سلولی، کاهش میئونوزیتول و کاهش سنتز PI می‌شود.

4.1.3 اثرات روشهای جایگزینی کلیه

عوارض بالینی مرتبط با دیالیز صفاقی به طور فزاینده ای آشکار شده است. یک LC-QTOF/MS دو بعدی آنلاین برای تعیین پروفایل لیپیدی پلاسما در بیماران دیالیز صفاقی توسعه داده شد [125]. این مطالعه جامع شامل 10 کلاس لیپیدی و 190 گونه چربی بود. 30 نشانگر زیستی از جمله PE و PC به عنوان شاخص های سوء تغذیه، التهاب و سندرم آترواسکلروتیک شناسایی شدند. این مطالعه همچنین تفاوت‌های پروفایل لیپیدی پلاسما را در افراد با کنترل ضعیف مایع و افرادی که وضعیت حجمی خوبی داشتند بررسی کرد. افزایش قابل توجهی PC و PE (و زیر کلاس های پلاسمالوژن PC و PE) در کسانی که وضعیت حجمی ضعیفی داشتند مشاهده شد. جالب توجه است، مطالعه مشابه دیگری نشان داد که بروز سوء تغذیه با فسفولیپیدهای پلاسمالوژن مرتبط است [126]. این یافته ها از ارتباط بین حجم و وضعیت تغذیه در دیالیز صفاقی حمایت می کند [127]. GC-MS برای تعیین کمیت F{7}}ایزوپروستان ها در بیماران همودیالیزی مبتلا به بیماری کلیوی در مرحله نهایی استفاده شد [128]. F{10}}ایزوپروستان‌ها پس از استرس اکسیداتیو ناشی از آهن/آسکوربات ~{11} برابر و پس از تشنج ناشی از پنتیلن تترازول در بیماران همودیالیزی 2- به 4- برابر افزایش یافت. هم مطالعات انسانی و هم مطالعات تجربی از ارتباط بین F{16}}ایزوپروستن ها و التهاب حمایت می کنند.

دوز سیستانچ

4.2. لیپیدومیکس در مدل های حیوانی یا مدل های سلولی

4.2.1 اثر نفروپاتی IgA

نفروپاتی IgA شایع ترین شکل گلومرولونفریت است و می تواند تا مرحله نهایی نارسایی کلیه پیشرفت کند. برای شناسایی نشانگرهای پیشرفت، HPLC-MS با PCA و PLS-DA برای ارزیابی پروفایل های متابولیک فسفولیپید در پلاسما در مدل تجربی موش Balb/c استفاده شد [129]. کلاس های لیپیدی PC، LPC، PI، PS، PE و SM شامل 9 گونه لیپیدی شناسایی شد. PS(18:0/18:0)، PS(18:0/22:5)، و PI(18:{{20}}/ 20}:4) به عنوان نشانگرهای زیستی بالقوه شناسایی شدند. ارتباط فسفولیپیدها و بیان مولکول چسبندگی بین سلولی{16}} (ICAM{17}}) نیز مورد بررسی قرار گرفت. دومی ارتباط زیادی با پروتئینوری دارد. مطالعه دیگری بیان ICAM{18}} را به عنوان شاخص پیشرفت بیماری شناسایی کرد و PS (18:{28}}/18:0)، PS (18:0/22:5) و PI (18:0) را پیشنهاد کرد. /20:4) به عنوان نشانگرهای زیستی احتمالی نفروپاتی IgA [130].

تصویربرداری MS lipidomics برای تجسم محلی سازی لیپیدهای مختلف در کلیه و سایر بافت ها مفید است [131,132]. اخیراً توزیع مولکولی لیپیدها در موش Hyper-IgA مورد بررسی قرار گرفتکلیه هابا استفاده از MS تصویربرداری مبتنی بر تله یون چهار قطبی MALDI [133]. دو PC، PC (18:2/22:6) و PC (16:{9}}/22:6) عمدتاً در قشر مغز و دو تری اسیل گلیسرول، TAG (18:1/18:2/18) یافت شدند: 1) و TAG(16:{19}}/18:2/18:1)، در تپه پیدا شدند. با این حال، چندین لیپید دیگر در کلیه های hyper-IgA، به ویژه در ناحیه لوله ای مشاهده شد. دو لیپید فوق اختصاصی IgA O-PC شامل PC(O{28}}:1/22:6) و PC(O{32}}:0/22:6) بودند. گزارش شده است که PC(O{36}}:1/22:6) و PC(O{{4{41}}}}:0/22:6) آنالوگهای پلاسمالوژن و فاکتور فعال کننده پلاکت هستند، به ترتیب [134,135]. این مطالعه همچنین نشان داد که تمام لیپیدهای فوق اختصاصی IgA از ادرار مشتق شده اند و رکود ناشی از انسداد یک طرفه حالب باعث توزیع فوق اختصاصی لیپیدها در لوله های کلیوی می شود.

یک مکانیسم احتمالی شامل فعال شدن مسیر PKC است که منجر به گسترش ماتریکس خارج سلولی و ضخیم شدن غشای پایه گلومرولی می شود [136]. در واقع، نشان داده شده است که فعال سازی PKC باعث افزایش نفوذپذیری تک لایه اندوتلیال به آلبومین می شود [137]. سلول های اپیتلیال و غشای پایه از سد مویرگی گلومرولی. نشان داده شده است که فعال شدن PKC به سد مویرگی گلومرولی آسیب می رساند که منجر به پروتئینوری می شود [138,139].

4.2.2 اثر DN

نشان داده شد که راپامایسین از ایجاد DN در موش‌های دیابتی ناشی از استرپتوزوتوسین جلوگیری می‌کند. MALDI-TOF/MS قشر کلیه سه دسته اسفنگولیپید شامل سرامیدها، SM و سرامید مونو هگزوزها را نشان داد [14{5}}]. یک متابولیت سرامید به طور قابل توجهی افزایش یافته بود در حالی که سه ناپدید شدند. ترکیب اسفنگولیپید تا حد زیادی با درمان راپامایسین تغییر کرد. افزایش سرامید(d18:0/16:0)، سرامید مونو هگزوساید(d18:1/15:0)، SM(d16:1/18:0 و SM(d18:1/18:0) توسط راپامایسین معکوس شدند. مطالعه قبلی نشان داد که سرامید در کلیه دیابتی افزایش و پس از درمان راپامایسین کاهش می‌یابد و رابطه طولانی مدت سرامید و آپوپتوز از سرامید به عنوان یک نشانگر زیستی مناسب حمایت می‌کند [141]. استرپتوزوتوسین به طور قابل توجهی سنتز بسیاری از اسفنگولیپیدها را افزایش داد که توسط راپامایسین مهار می شد. مطالعات دیگر نشان داد که مهار سرامید، از طریق مسدود کردن سرامید سنتاز یا سرین پالمیتویل ترانسفراز، به طور موثری مرگ سلولی ناشی از هیپوکسی- اکسیژن‌رسانی مجدد، هیپوکسی شیمیایی و محیط‌های کنتراست رادیویی را در سلول‌های اپیتلیال توبولار کلیوی کاهش داد [142-144].

4.2.3 اثر نارسایی حاد کلیه

التهاب نقش کلیدی در پاتوژنز نارسایی حاد کلیه دارد [145،146]. LC-MS lipidomics برای بررسی تأثیر اسیدهای چرب غیراشباع چندغیراشباع کوتاه مدت رژیم غذایی ω-3 یا ω-6 بر آسیب ایسکمیک کلیوی و مدارهای اتواکوئید لیپیدی کلیوی استفاده شد [147]. ایسکمی کلیوی (30 دقیقه) منجر به کاهش قابل توجه عملکرد کلیه و افزایش قابل توجهی کراتینین سرم در موش هایی شد که از رژیم غذایی مکمل ω-6 تغذیه کردند، اما در موش هایی که با رژیم غذایی مکمل ω-3 تغذیه شدند، نرمال باقی ماند. علاوه بر این، افزایش ایسکمی کلیوی (45 دقیقه) باعث مرگ و میر 100 درصدی در موش‌های مکمل‌شده با ω-6 شد، اما در گروه مکمل ω{13}} هیچ مرگی نداشت. اثر محافظتی اسیدهای چرب غیراشباع ω{14} در برابر آسیب ایسکمیک کلیوی با کاهش جذب لکوسیت‌های پلی‌مورفونوکلئر، تولید کموکاین و سیتوکین، لغو تشکیل لیپوکسیژناز و سیکلواکسیژناز مشتق از لیپوکسیژناز و افزایش بیان ایکوزانوئیدها مرتبط بود [148]. . درمان سیستمیک با پروتتین D1 هجوم لکوسیت‌های پلی‌مورفونکلئر کلیه را کاهش داد و بیان پروتئین و mRNA هم اکسیژناز{20}} را در افراد آسیب‌دیده و آسیب‌دیده تنظیم کرد.کلیه ها. پروتکتین D1 در پیشگیری از حاد موثر ظاهر شدکلیهآسیب و همچنین تأثیر اسیدهای چرب چند غیراشباع ω-3 و ω-6 در رژیم غذایی بر تشکیل اوتاکوئید در کلیه و نتیجه آسیب کلیوی ایسکمیک [149].

4.2.4 تحقیقات سلولی

ESI/MS lipidomics برای شناسایی تغییرات فسفولیپید در کلیه جنینی انسان (HEK293) و انسان استفاده شد.کلیهکارسینوم (Caki{0}}) مرگ سلولی [150]. کاهش قابل توجه PC(14:0/16:0) و PC(16:0/16:0) در HEK293 و کیک تیمار شده با سیس پلاتین مشاهده شد{{ 12}} سلول. درمان بروموفنول لاکتون قبل از قرار گرفتن در معرض سیس پلاتین باعث کاهش بیشتر PC (14:{18}}/16:0)، پلاسمنیل کولین (16:0/16:1) و پلاسمنیل کولین (16:{{{) شد. 41}}/18:1) در HEK293 و افزایش های ناشی از سیس پلاتین در پلاسمنیل کولین (16:1/22:6) در Caki را مهار کرد{31}}. درمان با بروموفنول لاکتون قبل از قرار گرفتن در معرض سیس پلاتین نیز چندین فسفولیپید حاوی آراشیدونیک از جمله PC(16:{56}}/20:4)، PC(18:1/20:4) و PC(18) را افزایش داد. :0/20:4) در مقابل درمان فقط سیس پلاتین. این نتایج نشان داد که مهار فسفولیپاز A2 در برابر مرگ سلولی ناشی از شیمی درمانی در چندین رده سلولی کلیوی انسان محافظت می کند و همچنین فسفولیپیدهایی را شناسایی می کند که به طور خاص در طول مرگ سلولی تغییر می کنند. نتایج بیشتر نشان داد که تغییرات در این فسفولیپیدها با محافظت در برابر مرگ سلولی در حضور مهارکننده‌های فسفولیپاز A2 مرتبط است. مسعود و همکارانش از LC-MS/MS فاز طبیعی و معکوس برای کمی کردن چند کلاس اسفنگولیپید در سلول‌های HEK293 استفاده کردند [151]. این نتایج نشان داد که بیش از 75 درصد از سرامیدها، مونوهکسو سیلسرامیدها و SM به صورت d18:1Δ4 c16:0، d18:1Δ4 c24:1 و d18:1-4 c24:0 وجود دارند.

5. سخنان و دیدگاه های پایانی

لیپیدومیکس جدید یک روش نوظهور است که نویدبخش مطالعه سیستماتیک و جامع لیپیدها و مشتقات آنها در سلامت و بیماری است. مختلفکلیهبیماری ها با تغییرات قابل توجهی در متابولیسم و ​​غلظت پلاسمایی لیپیدها و لیپوپروتئین ها و همچنین متابولیت های مرتبط با لیپید و مسیرهای متابولیک مرتبط هستند. این تغییرات نقش مهمی در پاتوژنز التهاب موضعی و سیستمیک، اختلال در متابولیسم انرژی و پیشرفت بیماری دارند.کلیهمرض. ترکیبی از پروفایل لیپیدی و آمار چند متغیره برای کشف نشانگرهای زیستی بالقوه و روش‌های درمانی جدید و همچنین نظارت بر پاسخ به مداخله درمانی مفید است.

پیشرفت های اخیر در فناوری های مبتنی بر MS و پیشرفت های سریع در کروماتوگرافی، به ویژه UPLC-MS همراه با بیوانفورماتیک، درک ما را از نقش متابولیت های مشتق شده از لیپید در پاتوژنز و پیشرفت بیماری بهبود بخشیده است.کلیهمرض. اگرچه ابزارهای موجود در حال حاضر امکان شناسایی ساختار متابولیت مشتق از لیپید را با وضوح بالا فراهم می‌کنند، پیشرفت‌های بیشتر در تکنیک‌های تحلیلی و مدیریت داده‌ها به وضوح برای پیش پردازش موثرتر داده‌ها، داده‌کاوی، تجزیه و تحلیل آماری، شناسایی نشانگرهای زیستی و تفسیر مسیرهای بیوشیمیایی مورد نیاز است.

عصاره سیستانچ: عملکرد بهتر کلیه ها

قدردانی

این مطالعه توسط برنامه استعدادهای عالی قرن جدید در دانشگاه (NCET-13-0954) و محققان Changjiang و تیم تحقیقاتی نوآورانه در دانشگاه (IRT1174) از وزارت آموزش چین، بنیاد ملی علوم طبیعی چین (J1210063) پشتیبانی شد. , 81202909, 81274025, 81001622), پروژه "به عنوان یک داروی جدید بزرگ برای ایجاد یک ویژه تخصصی ملی علوم و فناوری" (2014ZX09304307- 002)، بنیاد علوم پسا دکتری چین (2012M521831، 2014Tranovation PlanningT709) (201310697004), Key Program for the International S&T Cooperation Projects of Shaanxi Province (2013KW31-01), Natural Science Foundation of Shaanxi Provincial Education Department (2013JK0811), and the Administration of Traditional Chinese Medicine of Shaanxi ({17} }ZY006).

*آزمایشگاه کلیدی زیست شناسی منابع و بیوتکنولوژی در غرب چین، وزارت آموزش و پرورش، کالج علوم زیستی، دانشگاه شمال غربی، شیان، شانشی، روابط عمومی چین

†بخش نفرولوژی و فشار خون، دانشکده پزشکی، دانشگاه کالیفرنیا، اروین، کالیفرنیا، ایالات متحده آمریکا

{مدرسه چینی ماتریا مدیکا، دانشگاه پزشکی چینی پکن، پکن، روابط عمومی چین

منابع

[1] الف. Levin, NR Powe, J. Rosset, et al., بیماری مزمن کلیه به عنوان یک مشکل بهداشت عمومی جهانی: رویکردها و ابتکارات - بیانیه موضعی از بیماری کلیوی بهبود نتایج جهانی، کلیه بین المللی. 72 (2007) 247-259.

[2] K. Makris، N. Kafkas، لیپوکالین نوتروفیل ژلاتیناز مرتبط در آسیب حاد کلیه، Adv. کلین شیمی. 58 (2012) 141-191.

[3] XB Ling، ED Mellins، KG Sylvester، HJ Cohen، Urine peptidomics برای کشف نشانگر زیستی بالینی، Adv. کلین شیمی. 51 (2010) 181-213.

[4] TK Sigdel، RB Klassen، MM Sarwal، تفسیر پروتئوم و پپتیدوم در پیوند، Adv. کلین شیمی. 47 (2009) 139-169.

[5] ن.د وزیری، دیس لیپیدمی نارسایی مزمن کلیه: ماهیت، مکانیسم ها و پیامدهای بالقوه، ام. جی. فیزیول. فیزیول کلیه 290 (2006) 262-272.

[6] ND Vaziri، J. Yuan، Z. Ni، SB Nicholas، KC Norris، کمبود لیپوپروتئین لیپاز در بیماری مزمن کلیه با کاهش بیان GPIHBP1 اندوتلیال همراه است، Clin. انقضا نفرول. 16 (2012) 238-243.

[7] ND وزیری، مکانیسم‌های مولکولی اختلالات لیپیدی در سندرم نفروتیک، کلیه بین‌المللی. 63 (2003) 1964-1976.

[8] ND وزیری، سمیت چربی و اختلال در انتقال معکوس کلسترول/لیپید با واسطه HDL در بیماری مزمن کلیه، J. Ren. Nutr. 20 (2010) S35–S43.

[9] ND وزیری، K. Norris، اختلالات لیپیدی و ارتباط آنها با پیامدهای بیماری مزمن کلیه، Blood Purif. 31 (2011) 189-196.

[10] ن.د وزیری، نقش دیس لیپیدمی در اختلال در متابولیسم انرژی، استرس اکسیداتیو، التهاب و بیماری های قلبی عروقی در بیماری مزمن کلیه، کلین. انقضا نفرول. 18 (2014) 265-268.

[11]C. Waldner، G. Heise، K. Schroer، P. Heering، مهار COX-2 و گیرنده های پروستاگلاندین در نفریت تجربی، Eur. جی. کلین. سرمایه گذاری. 33 (2003) 969-975.

[12] الف. هارتنر، A. Pahl، K. Brune، M. Goppelt-Strube، افزایش تنظیم سیکلواکسیژناز{2}} و گیرنده PGE2 EP2 در گلومرولونفریت پرولیفراتیو مزانژیال موش صحرایی و انسان، التهاب. Res. 49 (2000) 345-354.

[13] اس. Tomasoni, M. Noris, S. Zappella, et al., Upregulation of renal and systemic cyclooxygenase-2 in بیماران مبتلا به نفریت لوپوس فعال، J. Am. Soc. نفرول. 9 (1998) 1202-1212.

[14] C. Zoja, A. Benigni, M. Noris, et al., Mycophenolate mofetil همراه با یک مهارکننده سیکلواکسیژناز{1}} نفریت لوپوس موش را بهبود می‌بخشد. کلیه Int. 60 (2001) 653-663.

[15] تی. Takano, AV Cybulsky, WA Cupples, et al., Inhibition of cyclooxygenases آسیب سلول های اپیتلیال گلومرولی و پروتئینوری ناشی از کمپلمان را در نفریت غیرفعال Heymann، J. Pharmacol کاهش می دهد. انقضا آنجا 305 (2003) 240-249.

[16] جی. Heise، B. Grabensee، K. Schro€r، P. Heering، اقدامات مختلف مهارکننده انتخابی سیکلواکسیژناز 2 فلوسولید در موش های صحرایی مبتلا به نفریت هیمن غیرفعال، نفرون 80 (1998) 220-226.

[17]ZG Xu، SL Li، L. Lanting، و همکاران، رابطه بین 12/15-لیپوکسیژناز و COX-2 در سلول‌های مزانژیال: نقش بالقوه در نفروپاتی دیابتی، کلیه بین‌المللی. 69 (2006) 512-519.

[18] الف. Dey، RS Williams، DM Pollock، و همکاران، CYP2C کلیه تغییر یافته و سطوح سیکلواکسیژناز{2}} با آلبومینوری مرتبط با چاقی، چاقی مرتبط هستند. Res. 12 (2004) 1278-1289.

[19] X. Zhao, JE Quigley, J. Yuan, et al., PPAR-alpha activator fenofibrate سنتز ایکوزانوئیدهای مشتق از CYP کلیه را افزایش می دهد و عملکرد گشادکننده اندوتلیال را در موش های چاق زوکر بهبود می بخشد. جی. فیزیول. 290 (2006) H2187–H2195.

[20] Y. Zhou، S. Lin، HH Chang، و همکاران، تفاوت‌های جنسیتی سنتز ایکوزانوئیدهای مشتق از CYP کلیه در موش‌هایی که با رژیم غذایی پرچرب تغذیه می‌شوند، Am. جی هیپرتنز. 18 (2005) 530-537.