محدودیت‌های پردازش حسی حرکتی خودکار در طول پردازش کلمه: بررسی‌هایی با تجربه مکرر زبان‌شناختی، تثبیت حافظه در طول خواب، و زمینه‌های یادگیری زبانی غنی قسمت 2

روش

شركت كنندگان

حجم نمونه برای آزمایش فعلی پس از تجزیه و تحلیل توان توسط گونتر و همکاران تعیین شد. (2018)، بر اساس اندازه اثر اثرات کنش-همخوانی مشاهده شده توسط Lachmair و همکاران. (2011) و Öttl و همکاران. (2017).

اول اینکه یک حافظه خوب می تواند بازده کاری ما را بهبود بخشد. چه مهارت‌ها، تجربه در کار، یا دانشی که آموخته‌ایم، همه آنها باید قبل از تسلط واقعی و استفاده از آنها حفظ شوند. بنابراین داشتن حافظه خوب می تواند به ما کمک کند تا کار خود را سریعتر و کارآمدتر به پایان برسانیم و بازده کاری خود را افزایش دهیم.

ثانیا، حافظه خوب می تواند توانایی یادگیری ما را نیز بهبود بخشد. در فرآیند یادگیری، ما نیاز به تسلط بر مقدار زیادی از دانش و مهارت داریم که فقط از طریق حافظه قابل تسلط است. اگر حافظه ما خوب نباشد، یادگیری و جذب سریع و مؤثر دانش جدید دشوار خواهد بود. برعکس، داشتن حافظه خوب می تواند به یادگیری سریعتر و بهتر و بهبود عملکرد تحصیلی ما کمک کند.

علاوه بر این، حافظه خوب می تواند مهارت های ارتباطی ما را نیز بهبود بخشد. در ارتباطات، اگر بتوانیم از دانش و مهارت هایی که در آن تسلط داریم به درستی استفاده کنیم، می توانیم افکار و نظرات خود را با اطمینان و روان تر بیان کنیم. داشتن حافظه خوب می تواند به ما در تسلط بهتر بر این دانش و مهارت ها کمک کند و مهارت های ارتباطی خود را بهبود ببخشد.

در نهایت، حافظه خوب همچنین باعث رشد شخصی و بهبود کیفیت زندگی می شود. اگر بتوانیم حافظه خود را به طور کامل بازی کنیم، نه تنها می‌توانیم بر دانش و مهارت‌ها مسلط شویم، بلکه می‌توانیم معنا و ارزش زندگی را بهتر درک کنیم، رشد شخصی را ارتقا دهیم و کیفیت زندگی را ارتقا دهیم.

به طور خلاصه، ارتباط نزدیکی بین عملکرد انسان و حافظه وجود دارد. داشتن حافظه خوب می تواند اثرات و فواید زیادی به همراه داشته باشد و با تمرین و ورزش مستمر می توانیم حافظه خود را نیز بهبود بخشیم و بهتر با چالش های زندگی و کار کنار بیاییم. مشاهده می شود که ما نیاز به بهبود حافظه داریم و سیستانش دسرتیکولا می تواند حافظه را به میزان قابل توجهی بهبود بخشد، زیرا سیستانش دسرتیکولا می تواند تعادل انتقال دهنده های عصبی مانند افزایش سطح استیل کولین و فاکتورهای رشد را نیز تنظیم کند. این مواد برای حافظه و یادگیری بسیار مهم هستند. علاوه بر این، گوشت همچنین می تواند جریان خون را بهبود بخشد و اکسیژن رسانی را تقویت کند، که می تواند اطمینان حاصل کند که مغز مواد مغذی و انرژی کافی را دریافت می کند و در نتیجه نشاط و استقامت مغز را بهبود می بخشد.

روی روش های بهبود عملکرد مغز کلیک کنید

برای اندازه‌های نمونه بزرگ‌تر یا مساوی 42 و n بزرگ‌تر یا مساوی 38، توان آزمایشی به‌ترتیب به‌عنوان توان بزرگ‌تر یا مساوی 0.90 برآورد شد. از آنجایی که قدرت تست به طور یکنواخت با حجم نمونه افزایش می یابد، گونتر و همکاران. (2018) تصمیم گرفت 45 شرکت کننده را برای تمام آزمایشات خود آزمایش کند.

این تصمیم را اتخاذ کردیم و اندازه نمونه برنامه ریزی شده خود را تن=45 برای همه آزمایش ها تنظیم کردیم.

در آزمایش 1، داده‌ها از 46 شرکت‌کننده بومی آلمانی‌زبان (یکی بیشتر از نیاز به دلیل مشکلات رویه‌ای)، 36 زن و 10 مرد، 39 راست‌دست، MAge=22 جمع‌آوری شد. 3 سال، SDAge {{9} }.47 سال.

ما در ابتدا 52 شرکت‌کننده را آزمایش کردیم، اما داده‌های دو شرکت‌کننده دیگر به دلیل مشکلات فنی حذف شدند، و داده‌های چهار شرکت‌کننده اضافی به دلیل نرخ خطای بالا حذف شدند.< 90% correct in at least one experimental condition; Lachmair et al., 2011). 

شرکت‌کنندگان در تمام آزمایش‌های گزارش‌شده در اینجا یا پول (به نرخ 8 در ساعت برای بخش‌های فعال مطالعه) یا اعتبار دوره برای مشارکت خود دریافت کردند. هیچ فردی در بیش از یکی از آزمایش‌ها یا مطالعات رتبه‌بندی گزارش‌شده در این مقاله شرکت نکرد.

مواد و رویه ها

شرکت‌کنندگان مرحله یادگیری اولیه و مرحله خواب را در شب در خانه انجام دادند، سپس مرحله تکرار، مرحله آزمایش و قضاوت صریح را در یک جلسه صبح روز بعد انجام دادند.

مرحله یادگیری شرکت کنندگان هشت کلمه شبه آلمانی را یاد گرفتند که قبلاً در Güntheret al به کار رفته بودند. (2018) و همچنین گونتر و همکاران. (2020). هر کلمه در یکی از هشت متن (بین 376 تا 520 کلمه) جاسازی شده بود که بین 5 تا 9 بار اتفاق می افتاد. با توجه به طول متون، تعداد هشت آیتم آموزشی، دشواری مرحله یادگیری را در سطح قابل مدیریت نگه می دارد.

متون قبل از معرفی یکی از واژه‌های بدیع که به مفهومی بدیع در این محیط اشاره دارد، یک محیط (کمی دیستوپیک، آینده‌نگر) را توصیف می‌کنند.

چهار مورد از متون مفاهیم مرتبط با بالا (مانند خورشید مصنوعی) و چهار متن مفاهیم مرتبط با پایین (مانند یک شهر زیرزمینی) را معرفی کردند. نمونه هایی از این متون در مطالب تکمیلی A ارائه شده است.

این مطالب آموزشی در یک مطالعه مبتنی بر وب با 50 شرکت‌کننده بومی آلمانی زبان (37 زن، 12 مرد، 1 نفر مشخص نشده؛ MAge=27.74 سال، SDAge=8.40 سال) تأیید شد.

کلمات جدیدی که به‌عنوان برچسب‌ها معرفی شده‌اند مفاهیم جدید مرتبط با رو به بالا به درستی توسط 70 تا 88 درصد از شرکت‌کنندگان مرتبط به بالا و در هنگام توصیف مفاهیم مرتبط با پایین بین 80 تا 86 به‌عنوان مرتبط با پایین ارزیابی شدند. درصد از شرکت کنندگان (همه به طور قابل توجهی متفاوت از 50٪، P <0.007). در آزمایش واقعی، چهار تا از واژه‌های بدیع در متونی که مفاهیم بدیع مرتبط با بالا را توصیف می‌کنند، و از چهار واژه دیگر برای مفاهیم بدیع مرتبط با پایین استفاده می‌شود.

برای 22 نفر از 46 شرکت کننده، این تکلیف بین کلمات جدید و متن معکوس شد. در مرحله اول یادگیری مبتنی بر وب (بین ساعت 8 شب تا 10 شب)، به شرکت کنندگان آموزش داده شد که 12 ساعت قبل از شروع جلسه آزمایشگاهی، متون را با دقت بخوانند.

متون به ترتیب تصادفی ارائه شد و شرکت کنندگان می توانستند به متن بعدی که انتخاب می کردند ادامه دهند. تمام بخش‌های مبتنی بر وب مطالعه با استفاده از jsPsych برنامه‌ریزی شدند (deLeeuw, 2015).

زمان شروع و پایان مرحله یادگیری و همچنین زمان ارائه هر متن ثبت شد. در پایان مرحله یادگیری، شرکت کنندگان یک کد جداگانه برای تایید مشارکت خود تولید کردند.

مرحله خواب به شرکت کنندگان دستور داده شد که صبح روز بعد بین مرحله یادگیری و جلسه آزمایشگاهی خود بخوابند و تا حد امکان به فعالیت های کمتری جدا از خواب بپردازند، به خصوص هیچ فعالیت یادگیری دیگری. شرکت کنندگان مدت زمان خواب را بین 4 ساعت و 15 دقیقه تا 9 ساعت و 30 دقیقه گزارش کردند.

مرحله تکرار در جلسه آزمایشگاهی که بین ساعت 8 صبح تا 10 صبح شروع می‌شود، ابتدا بررسی شد که آیا شرکت‌کنندگان مرحله یادگیری را انجام داده‌اند یا نه، با درخواست از آنها برای ارائه کد شخصی‌شده‌شان و با بررسی اینکه آیا مرحله یادگیری را در یک بازه زمانی معقول به پایان رسانده‌اند یا خیر. سپس شرکت کنندگان متون مرحله یادگیری خود را بار دوم می خوانند.

مرحله آزمون مرحله آزمایش با گونتر و همکاران (2018) و Öttl و همکاران یکسان بود. (2017). شرکت کنندگان در مقابل یک مانیتور کامپیوتر و یک صفحه کلید کامپیوتری که به صورت عمودی نصب شده بود با یک روکش چهار دکمه مخصوص (دو دکمه در وسط، یکی بالای دیگری، یک دکمه بالا و یک دکمه پایین) نشسته بودند.

شرکت کنندگان هر آزمایشی را با فشار دادن دو دکمه میانی صفحه کلید شروع کردند.

به نیمی از شرکت کنندگان دستور داده شد که دکمه میانی بالایی را با دست غالب خود و نیمی از دکمه میانی پایینی را فشار دهند. هنگامی که هر دو دکمه به طور همزمان فشار داده شدند، یک صفحه خالی برای 1000 میلی ثانیه ظاهر شد و به دنبال آن یک ضربدر ثابت سیاه در مرکز صفحه به مدت 750 میلی ثانیه ظاهر شد. سپس یکی از هشت کلمه بدیع در مرکز صفحه در یکی از رنگ‌های چهارفونتی (آبی، قرمز، نارنجی یا سبز) ارائه شد.

به شرکت‌کنندگان دستور داده شد که با یک حرکت رو به بالا (دکمه میانی بالایی را رها کنید و دکمه بالایی را با همان دست فشار دهید) برای دو رنگ و یک حرکت رو به پایین برای دو رنگ دیگر (Lachmair et al., 2011، همچنین Dudschig et al. را ببینید). ، 2014 الف، ب).

تخصیص جهت پاسخ به رنگ ها در بین شرکت کنندگان متعادل شد. زمان پاسخ به عنوان زمان تا زمانی که یکی از دکمه‌های میانی آزاد می‌شود اندازه‌گیری می‌شود (Lachmair et al., 2011).1 این کلمه با رها شدن یکی از دکمه‌های میانی یا پس از مدت زمان ثابت 1500 میلی‌ثانیه ناپدید شد. اگر پاسخ‌هایشان نادرست یا خیلی کند بود، شرکت‌کنندگان بازخورد دریافت کردند.

هر یک از هشت بلوک آزمایشی شامل 32 آزمایش (8 کلمه جدید، همه در هر یک از 4 رنگ ارائه شده بود). قبل از مرحله آزمایش واقعی، شرکت‌کنندگان یک بلوک تمرینی از 16 آزمایش را تکمیل کردند که در آن دو رشته حروف مختلف (XXXX و YYYY) دو بار در هر رنگ فونت به شرکت کنندگان ارائه شد. مرحله آزمون در جعبه ابزار روان برای Matlab اجرا شد (برینارد، 1997).

تکلیف قضاوت صریح در تکلیف قضاوت صریح مستقیماً پس از مرحله آزمون، شرکت‌کنندگان برای هر کلمه جدید مشخص کردند که آیا آن را با مکانی رو به بالا یا پایین مرتبط می‌کنند (مانند گونتر و همکاران، 2018).

نتایج

تمام داده ها و اسکریپت های تجزیه و تحلیل (و همچنین مواد آزمایشی) برای این و همه آزمایش ها در دسترس هستندhttps://osf.io/vxrhn.

مرحله تست

آزمایش‌های خطا (2.9 درصد) و آزمایش‌های خیلی سریع (RT < 100 میلی‌ثانیه، 2 کارآزمایی) از تجزیه و تحلیل حذف شدند (Lachmair و همکاران، 2011). میانگین زمان‌های پاسخ بر اساس زمینه یادگیری و جهت پاسخ در شکل 1 نشان داده شده است.

ما از مدل‌های اثر مختلط خطی برای تجزیه و تحلیل زمان‌های واکنش تغییر شکل یافته استفاده کردیم (Baayen and Milin، 2010)، با استفاده از بسته‌های R lme4 (Bates et al., 2015) و lmerTest (Kuznetsova و همکاران، 2017).

ما ابتدا یک مدل پایه شامل اثرات ثابت برای زمینه یادگیری و جهت پاسخ، وقفه‌های تصادفی برای هر دو شرکت‌کننده و آیتم‌ها، و شیب‌های تصادفی برای زمینه یادگیری و جهت پاسخ برای هر دو شرکت‌کننده و آیتم‌ها را تخمین زدیم.2 علاوه بر این شامل یک اثر متقابل ثابت بین زمینه یادگیری و جهت پاسخ (مطابق با همانطور که در مقایسه مدل از طریق آزمون نسبت احتمال (휒2(1)=1.78، p=0.183) نشان داده شده است، مدل را بهبود نمی بخشد.

با استفاده از تقریب BIC BF{{0}} exp(BIC(H1) − BIC(H0)∕2) (Wagenmakers, 2007)، برای این مقایسه ضریب بیز=0}.0227 BF را به دست آوردیم. ، نشان می دهد که احتمال داده ها در مدل پایه حدود 44 برابر بیشتر است (شواهد قوی به نفع مدل پایه / صفر؛ کاس و رافتری، 1995).

همین الگو هنگام محدود کردن تجزیه و تحلیل به مواردی که شرکت کنندگان در تکلیف قضاوت صریح برای آنها پاسخ صحیح دادند، پدیدار شد. پارامترهای مدل برای مدل از جمله عبارت تعامل در جدول 1 گزارش شده است.

وظیفه قضاوت صریح

پاسخ های شرکت کنندگان بر اساس زمینه یادگیری در شکل. 1. یک مدل اثر مختلط خطی تعمیم‌یافته برای نسبت پاسخ‌های "بالا" تخمین زده شد، که فقط شامل یک رهگیری و تصادفی و همچنین شیب‌های تصادفی برای زمینه یادگیری برای هر دو شرکت‌کننده و آیتم بود.

مدلی که علاوه بر آن دارای یک اثر ثابت برای زمینه یادگیری بود، پاسخ های شرکت کنندگان را به طور قابل توجهی بهتر از این مدل پایه پیش بینی کرد (휒2(1)=16.71,p < 0.001, 훽 {{6} } −3.49، z=−6.33). همانطور که در شکل 1 مشاهده می شود، هر دو شرایط به طور قابل توجهی از حدس زدن احتمال در جهت مورد انتظار منحرف شدند.

بحث

مطابق با نتایج گونتر و همکاران. (2018)، ما هیچ اثر کنش-همخوانی را برای کلماتی که صرفاً از زبان آموخته‌اند مشاهده نکردیم، حتی اگر شرکت‌کنندگان می‌توانستند مکان‌های ضمنی کلمات را هنگامی که صریحاً از آنها خواسته می‌شد نشان دهند. با این فرض که خواب بین مرحله یادگیری و مرحله آزمون باید به تثبیت حافظه منجر شود، این نتیجه شگفت‌آور است.

با این حال، شرکت کنندگان در این اصل مطالعه می توانند تا حد زیادی مواد آموزشی ارائه شده به آنها را در شب نادیده بگیرند و فقط در مرحله تکرار بخوانند تا نتایج مشاهده شده در کار قضاوت صریح را ایجاد کنند. این امکان را باز می گذارد که هیچ تثبیت در طول خواب رخ نداده است. ما در آزمایش 2 به این موضوع پرداختیم.

آزمایش 2

آزمایش 2 نسخه اصلاح شده آزمایش 1 بود: از یک طرف، مراحل یادگیری اکنون شامل سؤالات کنترلی در مورد مفاهیم آموخته شده بود که شرکت کنندگان برای تکمیل مرحله یادگیری باید به درستی به آنها پاسخ می دادند. از طرف دیگر، ما اکنون مرحله دوم یادگیری را اضافه کردیم. چند روز قبل از مرحله آزمون، به طوری که شرکت کنندگان تجربه بیشتری در مورد مفاهیم و فرصت های بیشتری برای تثبیت حافظه داشته باشند

روش

شركت كنندگان

داده‌ها از 45 شرکت‌کننده بومی آلمانی‌زبان، 38 زن و 7 مرد، همه راست‌دست، MAge=22.2 سال، SDAge=3.58 سال جمع‌آوری شد. داده‌های یک شرکت‌کننده دیگر به دلیل خطاهای فنی حذف شدند و داده‌های شش شرکت‌کننده اضافی به دلیل نرخ خطای بالا حذف شدند.

مواد و رویه ها

ماده، مرحله خواب، مرحله تکرار، مرحله آزمایش، و وظیفه قضاوت صریح با آزمایش 1 یکسان بود. با این حال، در آزمایش 2، ما از یک مرحله یادگیری گسترده استفاده کردیم. ابتدا، شرکت کنندگان در حال حاضر مرحله یادگیری را یک روز قبل از جلسه آزمایشگاه و همچنین در روز قبل از آن انجام دادند، که منجر به دو مرحله یادگیری یکسان شد. دوم، wenow شامل سوالات کنترلی در مرحله یادگیری است.

پس از خواندن هر هشت متن به ترتیب تصادفی (که مشابه آزمایش 1 بودند)، به شرکت کنندگان سؤالات کنترلی ارائه شد، مانند "خورشید مصنوعی که بر روی گنبدی بالای شهر ثابت شده است [ ] نامیده می شود"، جایی که آنها باید کلمه جدید را پر می کردند. برچسب هایی که قبلاً یاد گرفتیم هشت سوال مختلف به ترتیب تصادفی ارائه شد. شرکت کنندگان برای پاسخ های خود بازخورد دریافت کردند.

اگر همه پاسخ‌های آنها درست نبود، مجدداً تمام متون آموزشی به شرکت‌کنندگان ارائه شد و سپس تمام سؤالات کنترلی ارائه شد. این تا زمانی تکرار شد که همه پاسخ‌ها درست باشند. ما بررسی کردیم که شرکت‌کنندگان قبل از آزمایش آنها در جلسات آزمایشگاه، مراحل یادگیری را ترک نکرده‌اند.

نتایج

مرحله تست

آزمایش‌های خطا (3/2 درصد) از تجزیه و تحلیل حذف شدند. هیچ آزمایشی با زمان پاسخ کمتر از 100 میلی ثانیه وجود نداشت. میانگین زمان‌های پاسخ بر اساس زمینه یادگیری و جهت پاسخ در شکل 2 نشان داده شده است.

ما همان تحلیل مدل ترکیبی را که در آزمایش 1 توصیف شد انجام دادیم. مدل شامل تعامل بین زمینه یادگیری و جهت پاسخ در توضیح داده‌ها به طور قابل توجهی بهتر از مدل بدون آن عمل نکرد (휒2(1)=3.34. ، p=0.067). ما یک فاکتور بیز تقریبی BIC از BF=0.0503 به دست آوردیم که نشان می‌دهد احتمال داده‌ها در مدل پایه حدود 20 برابر بیشتر است (شواهد مثبت به نفع مدل پایه). پارامترهای مدل برای این مدل در جدول 1 گزارش شده است.

از آنجایی که مقدار p این تجزیه و تحلیل کاملاً نزدیک به 0.05 بود، قبل از اینکه به نتیجه‌گیری در مورد عدم وجود اثر همخوانی بپردازیم، یک تحلیل پشتیبان اضافی انجام دادیم.

برای این منظور، ما علاوه بر این، یک تحلیل یک عاملی جایگزین انجام دادیم که در آن دو عامل تجربی در یک عامل "همخوانی" ادغام شدند (شرایط بالا و پایین به عنوان شرایط متجانس، دو عامل دیگر ناهمخوان هستند). در تحلیل مدل ترکیبی (با مدل شامل بریدگی‌های تصادفی و شیب‌های تصادفی برای همخوانی برای هر دو شرکت‌کننده و آیتم)، شامل یک اثر ثابت برای همخوانی مدل را به طور قابل‌توجهی بهبود نداد (휒2(1)=1}.49, p { {8}}.222).

مجدداً، برای هر دو نوع تحلیل ارائه شده در اینجا، هنگام محدود کردن تحلیل به مواردی که شرکت کنندگان در تکلیف قضاوت صریح پاسخ صحیح را دادند، یک الگوی مشابه ظاهر شد.

وظیفه قضاوت صریح

پاسخ های شرکت کنندگان بر اساس زمینه یادگیری در شکل. 2. ما از همان GLMEM پایه که در مطالعه قبلی بود، استفاده کردیم، که فقط شامل یک رهگیری و تصادفی و همچنین شیب‌های تصادفی برای زمینه یادگیری برای هر دو شرکت‌کننده و آیتم‌ها بود، تا نسبت پاسخ‌های «بالا» را پیش‌بینی کنیم.

مدلی که علاوه بر این دارای یک اثر ثابت برای زمینه یادگیری بود، پاسخ های شرکت کنندگان را به طور قابل توجهی بهتر از این مدل پایه پیش بینی کرد (휒2(1)=32.63,p < 0.001, 훽 {{6} } −9.93، z=−3.97). باز هم، هر دو شرایط به طور قابل توجهی از احتمال حدس زدن در جهت مورد انتظار منحرف شدند (شکل 2 را ببینید).

بحث

در این دو آزمایش اول، ما هیچ اثر هماهنگی خودکار را برای کلماتی که صرفاً از زبان آموخته‌اند مشاهده نکردیم، حتی اگر شرکت‌کنندگان می‌توانستند مکان‌های ضمنی کلمات را زمانی که صریحاً از آنها خواسته می‌شد نشان دهند (همراه با گونتر و همکاران، 2018).

به طور قابل توجهی، این مورد حتی اگر شرکت‌کنندگان در مقایسه با این مطالعات قبلی تجربه بسیار بیشتری با کلمات بدیع داشتند - ما به طور قابل ملاحظه‌ای مراحل یادگیری را گسترش دادیم، جایی که کلمات بدیع مفاهیمی را توصیف می‌کردند که برای متون معقول و منسجمی که شرکت‌کنندگان دو بار آن‌ها را می‌خواندند، و حتی با وجود ارتباط بین تجربیات. ردپاها را می توان در حافظه در طول خواب تثبیت کرد (Walker & Stickgold, 2006).

البته می توان استدلال کرد که شرکت کنندگان هنوز تجربه نسبتا کمی با این کلمات داشتند و بنابراین به طور خودکار به معنای آنها در حین خواندن دسترسی نداشتند.

شرکت‌کنندگان همچنین هرگز با کلمات بدیع خارج از زمینه‌های یادگیری خود مواجه نشدند، که به وضوح مکان‌های عمودی خاصی را توصیف می‌کردند. بنابراین، آنها هرگز مجبور به استفاده از کلمات asretrieval cues برای اطلاعات حسی حرکتی نشدند که در نتیجه پیوندهای انجمنی ضعیفی ایجاد می‌کرد. علاوه بر این، شرکت کنندگان هرگز به طور فعال از این کلمات بدیع در ارتباط استفاده نکردند و هرگز خارج از محیط آزمایشگاه مصنوعی با آنها روبرو نشدند.

بنابراین ممکن است آنها آنها را به عنوان مواد آزمایشی آشکارا مصنوعی بدون ارتباط با دنیای واقعی درک کنند و آنها را به عنوان ورودی های واژگان واقعی در نظر نگیرند.

For more information:1950477648nn@gmail.com